انبیا دروغین
به سبب انبيا دل من در اندرونم شكسته و همه استخوانهايم مسترخي شده است، مثل شخص مست و مانند مرد مغلوب شراب از جهت خداوند و از جهت كلام مقدّس او گرديدهام. زيرا كه زمين پر از زناكاران است و به سبب لعنت زمين ماتم ميكند و مرتعهاي بيابان خشك شده است زيرا كه طريق ايشان بد و توانايي ايشان باطل است.
چونكه هم انبيا و هم كاهنان منافقاند و خداوند ميگويد: شرارت ايشان را هم در خانه خود يافتهام. بنابراين طريق ايشان مثل جايهاي لغزنده در تاريكي غليظ براي ايشان خواهد بود كه ايشان رانده شده در آن خواهند افتاد. زيرا خداوند ميگويد كه «در سال عقوبت ايشان بلا بر ايشان عارض خواهم گردانيد.
و در انبياي سامره حماقتي ديدهام كه براي بعل نبوّت كرده، قوم من اسرائيل را گمراه گردانيدهاند. و در انبياي اورشليم نيز چيز هولناك ديدم. مرتكب زنا شده، به دروغ سلوك مينمايند و دستهاي شريران را تقويت ميدهند مبادا هر يك از ايشان از شرارت خويش بازگشت نمايد. و جميع ايشان براي من مثل سدوم و ساكنان آن مانند عموره گرديدهاند.»
بنابراين يهوه صبايوت درباره آن انبيا چنين ميگويد: «اينك من به ايشان افسنتين خواهم خورانيد و آب تلخ به ايشان خواهم نوشانيد زيرا كه از انبياي اورشليم نفاق در تمامي زمين منتشر شده است.» يهوه صبايوت چنين ميگويد: «به سخنان اين انبيايي كه براي شما نبوّت ميكنند گوش مدهيد زيرا شما را به بطالت تعليم ميدهند و رؤياي دل خود را بيان ميكنند و نه از دهان خداوند .
و به آناني كه مرا حقير ميشمارند پيوسته ميگويند: خداوند ميفرمايد كه براي شما سلامتي خواهد بود و به آناني كه به سركشي دل خود سلوك مينمايند ميگويند كه بلا به شما نخواهد رسيد. زيرا كيست كه به مشورت خداوند واقف شده باشد تا ببيند و كلام او را بشنود و كيست كه به كلام او گوش فرا داشته، استماع نموده باشد. اينك بادِ شديدِ غضبِ خداوند صادر شده و گردبادي دور ميزند و بر سر شريران فرود خواهد آمد.
غضب خداوند تا مقاصد دل او را بجا نياورد و به انجام نرساند برنخواهد گشت. در ايّام آخر اين را نيكو خواهيد فهميد. من اين انبيا را نفرستادم ليكن دويدند. به ايشان سخن نگفتم اما ايشان نبوّت نمودند.
امّا اگر در مشورت من قايم ميماندند، كلام مرا به قوم من بيان ميكردند و ايشان را از راه بد و از اعمال شرير ايشان برميگردانيدند. يهوه ميگويد: آيا من خداي نزديك هستم و خداي دور ني؟ و خداوند ميگويد: آيا كسي خويشتن را در جاي مخفي پنهان تواند نمود كه من او را نبينم مگر من آسمان و زمين را مملّو نميسازم؟ كلام خداوند اين است.
سخنان انبيا را كه به اسم من كاذبانه نبوّت كردند شنيدم كه گفتند خواب ديدم خواب ديدم. اين تا به كي در دل انبيايي كه كاذبانه نبوّت ميكنند خواهد بود كه انبياي فريب دل خودشان ميباشند، كه به خوابهاي خويش كه هر كدام از ايشان به همسايه خود باز ميگويندخيال دارند كه اسم مرا از ياد قوم من ببرند، چنانكه پدران ايشان اسم مرا براي بعل فراموش كردند.
آن نبياي كه خواب ديده است خواب را بيان كند و آن كه كلام مرا دارد كلام مرا براستي بيان نمايد. خداوند ميگويد كاه را با گندم چه كار است؟»
