مسیح ما خداوند است † و انجیل او حق است

 پطرس  گفت : «حنانيا، شيطان  قلب  تو را از طمع  پر كرده  است . وقتي  گفتي  اين  تمام  قيمت  زمين  است ، در واقع  به  روح القدس  دروغ  گفتي .    زمين  مال  خودت  بود كه  بفروشي  يا نفروشي . بعد از فروش  هم  دست  خودت  بود كه  چقدر بدهي  يا ندهي . چرا اين  كار را كردي ؟ تو به  ما دروغ  نگفتي ، بلكه  به  خدا دروغ  گفتي .»
 بمحض  اينكه  حنانيا اين  سخن  را شنيد، بر زمين  افتاد و جابجا مرد! همه  وحشت  كردند!    پس  جوانان  آمدند، او را در كفن  پيچيدند و به  خاك  سپردند.
 حدود سه  ساعت  بعد، همسر او بي خبر از مرگ  شوهرش  آمد.    پطرس  از او پرسيد: «آيا شما زمينتان  را به  همين  قيمت  فروختيد؟»
گفت : «بلي ، به  همين  قيمت .»

 پطرس  گفت : «تو و شوهرت  چطور جرأت  كرديد چنين  كار وحشتناكي  بكنيد؟ چرا باهم  همدست  شديد تا روح  خدا را امتحان  كنيد؟ آيا مي خواستيد بدانيد كه  او از آنچه  مي كنيد باخبر است  يا نه ؟ جواناني  كه  شوهرت   را بردند و به  خاك  سپردند، تازه  برگشته اند. پس  تو را نيز خواهند برد.»

  بلافاصله  آن  زن  نيز بر زمين  افتاد و جان  داد. وقتي  جوانان  رسيدند، ديدند كه  او هم  مرده  است .پس ، جنازه  او را نيز بردند و در كنار شوهرش  به  خاك  سپردند.    در نتيجه ، ترس  عظيمي  كليسا و تمام  كساني  را كه  اين  واقعه  را مي شنيدند فراگرفت .
 از آن  پس  مردم  جرأت  نمي كردند به  رسولان  نزديك  شوند، ولي  احترام  زيادي  براي  ايشان  قائل  بودند و مردان  و زنان  ايماندار دسته دسته  به  خداوند روي  مي آوردند. در ضمن ، رسولان  بطور مرتب  براي  دعا در خانه  خدا، در قسمتي  به  نام  «ايوان  سليمان » جمع  مي شدند. ايشان  در ميان  مردم  معجزات  زياد و حيرت آوري  مي كردند،   تا جايي  كه  مردم  بيماران  خود را بر روي  تخت  و تشك  به  كوچه ها مي آوردند تا وقتي  پطرس  از آنجا رد مي شود، اقلاً سايه  او بر بعضي  از ايشان  بيفتد!   مردم  حتي  از اطراف  اورشليم  مي آمدند و ديوانه ها و بيماران  خود را مي آوردند و همه  شفا مي يافتند.
 پس ، كاهن  اعظم  و بستگان  و دوستان  او از فرقه  صدوقي ها، از حسد به  جوش  آمدند،   و رسولان  را گرفتند و زنداني  كردند.

  ولي  همان  شب  فرشته  خداوند آمده ، درهاي  زندان  را باز كرد و آنان  را بيرون  آورد و به  ايشان  گفت :    «به  خانه  خدا برويد و باز درباره  اين  راه  حيات  موعظه  كنيد!»
  پس  صبح  زود به  خانه  خدا رفتند و مشغول  موعظه  شدند! كاهن  اعظم  و دار و دسته  او نيز به  خانه  خدا آمدند و از تمام  اعضاي  شوراي  يهود و رؤسا دعوت  كردند تا جلسه اي  تشكيل  دهند. چند نفر را نيز فرستادند تا رسولان  را از زندان  بياورند و محاكمه  كنند.  اما وقتي  مأموران  به  زندان  رفتند، كسي  را در آنجا نيافتند. پس  بازگشتند و گزارش  داده ، گفتند:  «درهاي  زندان  كاملاً قفل  بود، نگهبان ها نيز كنار درها نگهباني  مي دادند. اما وقتي  درها را باز كرديم ، كسي  داخل  زندان  نبود!»

فرمانده  نگهبانان  و كاهنان  اعظم  از اين  خبر گيج  و مبهوت  شدند و از خود مي پرسيدند كه  اين  ماجرا آخرش  به  كجا خواهد كشيد!    در همين  وقت  يك  نفر خبر آورد و گفت : «اشخاصي  كه  شما زنداني  كرده  بوديد، در خانه  خدا براي  مردم  موعظه  مي كنند!»
  فرمانده  نگهبانان  با افراد خود رفت  و ايشان  را با احترام  به  جلسه  شورا آورد، چون  مي ترسيد كه  اگر به  زور متوسل  شود، بدست  مردم  كشته  شوند.

 كاهن  اعظم  به  ايشان  گفت : «مگر ما به  شما نگفتيم  كه  ديگر درباره  اين  عيسي  موعظه  نكنيد؟ اما شما برخلاف  دستور ما، تمام  شهر اورشليم  را با سخنان  خود پر كرده ايد و مي خواهيد خون  اين  مرد را به  گردن  ما بيندازيد!»

  پطرس  و رسولان  جواب  دادند: «ما دستور خدا را اطاعت  مي كنيم ، نه  دستور انسان  را.    شما عيسي  را بر روي  صليب  كشتيد، اما خداي  اجداد ما او را زنده  كرد،    و با قدرت  خود، او را سرافراز فرمود تا پادشاه  و نجات  دهنده  باشد و قوم  اسرائيل  فرصت  داشته  باشند كه  توبه  كنند تا گناهانشان  بخشيده  شود. حال ، ما رسولان ، شاهد اين  واقعه  هستيم  و روح القدس  نيز شاهد است ، همان  روح  پاك  كه  خدا او را به  مطيعان  خود عطا مي كند.»

  اعضاي  شورا از جواب  رسولان  به  خشم  آمدند و تصميم  گرفتند كه  ايشان  را نيز بكشند. اما يكي  از اعضاي  شورا به  نام  غمالائيل ، از فرقه  فريسيان ، كه  هم  در مسائل  ديني  خبره  بود و هم  در نظر مردم  محترم ، برخاست  و خواهش  كرد كه  رسولان  را چند لحظه  بيرون  ببرند.

 سپس  به  همكاران  خود گفت :
«اي  سران  قوم  اسرائيل ، مواظب  باشيد چه  تصميمي  درباره  اين  اشخاص  مي گيريد.    چندي  پيش ، شخصي  به  نام  تئودا كه  ادعا مي كرد شخص  بزرگي  است ، نزديك  به  چهارصد نفر را با خود هم دست  ساخت . او كشته  شد و دار و دسته اش  نيز بي سروصدا تارومار شدند.

 «پس  از او، در زمان  سرشماري ، شخصي  ديگر به  نام  يهوداي  جليلي  برخاست  و عده اي  مريد پيدا كرد. ولي  او نيز كشته  شد و مريدانش  پراكنده  شدند.
 «پس  به  نظر من  كاري  به  كار ايـن  اشخاص  نداشته  باشيد. اگر آنچه  مي گويند و مي كنند از خودشان  است ، طولي  نمي كشد كه  خودبخود از بين  خواهد رفت .   اما اگر از جانب  خداست ، نمي توانيدجلو آن  را بگيريد. مواظب  باشيد مبادا با خدا درافتاده  باشيد.»